Styczeń – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

STYCZEŃ

1 s t y c z n i a

Opatrzność Boża

Wszystko, co przeżywamy na tym świecie, pochodzi od Boga: życie i śmierć, zdrowie i choroba, wszystko jest zrządzeniem Bożej opatrzności; nawet jeśli trudno nam to dostrzec, wszystko dzieje się dla naszego dobra i dla zbawienia ludzi (SVPH XI, 244).


2 s t y c z n i a

Zasady ewangeliczne

Jesteśmy zobowiązani wprowadzać w życie zasady ewangeliczne. One są nieodzownym środkiem realizacji naszego podstawowego celu – własnej doskonałości. One są naszą regułą (SVPH XI, 429).


3 s t y c z n i a

Uczynki miłosierdzia

Szczęśliwy jest człowiek, który spełnia czyny miłosierdzia, a wśród wszystkich czynów miłosierdzia najwięcej pociechy daje służenie ubogim chorym (SVPH IX, 1190).


4 s t y c z n i a

Troska o ubogich

Pan Bóg zleca nam troskę o ubogich. Musicie ją podejmować w takim wymiarze, jaki tylko jest możliwy i zawsze w duchu Jego miłości. Musicie postępować jak nasz Pan, który mówił: Jestem prześladowany z prześladowanymi, jestem niewolnikiem z niewolnikami, jestem uciskany z uciśnionymi Jestem chory z chorymi (SVPH IX, 751).


5 s t y c z n i a

Codzienne odprawianie Mszy świętej

Beda Wielebny mówił, że ci, którzy bez uzasadnionych powodów zaniedbują odprawianie Mszy św., pozbawiają Trójcę Świętą chwały i uwielbienia, aniołów – radości, grzeszników – przebaczenia, sprawiedliwych – pomocy i łask, dusze czyśćcowe – ochłody, Kościół – duchowych darów, samych siebie – potrzebnego lekarstwa (SVPH III, 340).


6 s t y c z n i a

Misjonarskie męstwo

Może powie ktoś, że Zgromadzenie powinno zrezygnować z misji na Madagaskarze. To ciało i krew przemawiają w ten sposób. Jestem przekonany, że duch mówi co innego. Czyżbyśmy byli tak małoduszni? Powiedzcie mi, czy byłaby dobrą armia, która opuszcza pole walki dlatego, że może stracić dwa lub trzy tysiące żołnierz? Piękne by to było wojsko skłonne do wygód i gotowe do ucieczki. To samo musimy powiedzieć o Zgromadzeniu Misji. Piękne by to było Zgromadzenie, co z powodu straty pięciu lub sześciu ludzi, chciałoby opuścić dzieło Boże; Zgromadzenie małoduszne, kierujące się ciałem i krwią. Nie wierzę, aby w Zgromadzeniu była choć jedna osoba tak pozbawiona ducha, że nie byłaby gotowa zastąpić tych, którzy zmarli (SVPH 296-298).


7 s t y c z n i a

Więźniowie

Służenie biednym galernikom jest cenną łaską – sądzę, że największą na ziemi; jest nadzwyczajnym powołaniem (SVPH III, 444).


8 s t y c z n i a

Msza święta

Nie wystarczy, że odprawiamy Mszę św. Musimy to czynić z takim nabożeństwem, jak jest to możliwe. Powinniśmy, za łaską Bożą, upodobnić się do Jezusa Chrystusa składającego Ojcu Przedwiecznemu ofiarę ze swego życia. Składajmy, moi księża, ofiarę w takim duchu, jak nasz Pan składał swoją ofiarę (SVPH XI, 787).


9 s t y c z n i a

Następstwa grzechu

Istnieje podwójna kara za grzech: jedna wieczna, którą się ponosi w piekle; druga czasowa. Obie odnoszą się do dwóch złości, jakie mieszczą się w grzechu. Pierwsza złość sprawia, że się odwracamy od Boga; druga, że zwracamy się do stworzeń […]. Każdy grzech śmiertelny sprawia podwójny zły skutek i dlatego sprowadza podwójną karę. Jedna, za odwrócenie się od Boga pozbawia wizji uszczęśliwiającej w niebie. Druga, za zwrócenie się do stworzeń nazywa się potępieniem […]. Natomiast grzechy powszednie opóźniają nasze wejście do nieba i zobowiązują nas do pokuty (SVPH IX, 833-835).


10 s t y c z n i a

Opieka nad chorymi

W naszych chorobach musimy unikać zbytniej czułostkowości i zadowolić się taką opieką, jaką świadczymy ubogim. Jeżeli jednak któraś z was potrzebuje pomocy z powodu choroby, starości, czy jakiejkolwiek słabości, prawdziwa miłość wymaga, aby zaspokoić jej potrzeby. Moje córki! Osoby chore, również wśród nas, wymagają zawsze specjalnej opieki. Byłoby niesprawiedliwością odmawianie pomocy tym wśród nas, które wymagają jej z powodu podeszłego wieku, choroby, czy jakiegokolwiek niedomagania. Dlatego, moje córki, nie zasmucajcie tych, które cierpią i nie mogą pracować, jak inne. Ale też nie obawiajcie się o swój los. Zgromadzenie jest dobrą matką i zawsze dostrzeże te, które „się źle mają”, aby okazać im serce i pośpieszyć z pomocą (SVPH IX, 949).


11 s t y c z n i a

Sprawiedliwość

Grzechy czynią nas dłużnikami sprawiedliwości Boga (SVPH IX, 966).


12 s t y c z n i a

Mistyczne Ciało Chrystusa

Wszyscy ludzie stanowią jedno Ciało Mistyczne. Wszyscy jesteśmy jedni drugich członkami. […] Wszyscy chrześcijanie są członkami tego samego Ciała. Wspólnie przeżywają dobro i zło. Jeżeli przeto ktoś widzi udrękę brata i nie płacze z nim, oznacza to, że nie ma w nim miłości, że jest chrześcijaninem tylko z nazwy, że nie ma w nim człowieczeństwa (SVPH XI, 560; por. XI, 223).


13 s t y c z n i a

Msza święta

Musimy uczynić wszystko, co możliwe, abyśmy mogli składać naszą ofiarę na sposób Chrystusa ofiarującego się Ojcu na krzyżu (SVPH XI, 309).


14 s t y c z n i a

Eucharystia

Eucharystia jest ponadto gwarancją naszego zmartwychwstania (SVPH X, 42).


15 s t y c z n i a

Zasady ewangeliczne

Czy myślicie, że tylko zakonnicy i zakonnice powinni dążyć do doskonałości? Moje drogie siostry, wszyscy chrześcijanie są do tego zobowiązani. Wy przyszłyście tutaj, aby postępować według zasad Jezusa Chrystusa. Nasz Pan pragnie, aby wszyscy byli świętymi: każdy w takich warunkach, w jakich żyje. To nie zakon czyni świętych (SVPH IX, 764).


16 s t y c z n i a

Misjonarz

Co oznacza słowo misjonarz? Oznacza posłanego przez Boga. To do nas Bóg kieruje wezwanie: Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody. Musimy być gotowi opuścić wszelkie wygody, zrezygnować z odpoczynku, a iść na ziemie barbarzyńców i niewierzących (SVPH XI, 342, 764).


17 s t y c z n i a

Wspólnota

Kto chce żyć we wspólnocie, musi stać się uczniem Chrystusa i dostosować swoje obyczaje do Jego wymagań. Musi czuć się jak pielgrzym na ziemi; umartwiać swoje pragnienia i szukać tylko Boga. Musi być gotów służyć wszystkim jako najmniejszy wśród nich. Musi być przekonany, że przyszedł służyć, a nie rządzić; cierpieć i pracować, a nie szukać przyjemności i bezczynności. Życie we wspólnocie jest poddawaniem się próbie, jak złoto próbuje się w ogniu. Nie może w niej wytrwać ktoś, kto nie upokarza się przed Bogiem. Jeżeli będzie postępował w ten sposób, może mieć pewność, że osiągnie radość w tym świecie i szczęście w wieczności
(SVPH X, 184).


18 s t y c z n i a

Śluby

Kaźń męczeństwa trwa krótko w zestawieniu z całym życiem człowieka, który składa śluby, umartwia się i wyrzeka się własnej woli, wyrzeka się samego siebie. Kto składa śluby, składa samego siebie. Kto składa śluby, składa samego siebie na całopalną ofiarę Bogu (SVPH XI, 642).


19 s t y c z n i a

Tolerancja

Jeżeli twoja siostra mówi lub czyni coś, co sprawia ci przykrość, staraj się znosić to z pogodą ducha. We wspólnocie zdarzają się takie sytuacje. Wymaga to ogromnej cierpliwości. Pomyśl wtedy o cierpliwości naszego Pana okazywanej tym, którzy Go oczerniali i zadawali Mu ból. On się nigdy nie skarżył (SVPH IX, 810).


20 s t y c z n i a

Przełożeni

Ci, którzy kierują wspólnotą domową, niech traktują innych jak braci, a nie jak podwładnych (SVPH IV, 53).


21 s t y c z n i a

Miłość Boga i bliźniego

Bóg kocha każdego człowieka. Jeżeli przeto ktoś kocha Boga, powinien kochać również tego, kogo On kocha, czyli każdego człowieka, zwłaszcza ubogiego (SVPH XI, 273).


22 s t y c z n i a

Ubodzy „Sakramentem Chrystusa”

Sam Chrystus chciał się narodzić w ubóstwie. Powołał ubogich do grona swoich uczniów i służył im. Dzisiaj dobro i zło, jakie świadczymy ubogim, traktuje jak świadczone Jemu samemu. Czy możemy powiedzieć, że kochamy naszego Pana, jeżeli nie kochamy tych, których On kocha (SVPH X, 954-955).


23 s t y c z n i a

Obowiązki przełożonego

Jako superior musisz: l. Troszczyć się o własną doskonałość; 2. O doskonałość wszystkich członków wspólnoty; 3. Głosić słowo Boże w kościele miejscowym i biednemu ludowi na misjach; 4. Sprawować sakramenty święte; 5. Sprawować kult liturgiczny; 6. Starać się o dobro duchowe i materialne ubogich, odwiedzać chorych i więźniów itd. (SVPH II, 378).


24 s t y c z n i a

Tolerancja

Spośród wszystkich osób na świecie jedynie Jezus Chrystus i Najświętsza Dziewica byli wolnymi od niedoskonałości i tylko Oni nie musieli korzystać z tolerancji ze strony innych. Poza Nimi wszyscy jesteśmy obciążeni wadami. Te nasze wady muszą znosić ci, którzy nas otaczają (SVPH IX, 1031).


25 s t y c z n i a

Naśladowanie Chrystusa

Zobowiązałyście się naśladować Chrystusa. Czy zdajecie sobie sprawę, jak wielkiej wymaga to doskonałości? Powtarzajcie sobie zawsze w sercu: Bóg oczekuje ode mnie więcej niż od zakonnicy (SVPH IX, 765).


26 s t y c z n i a

Sprawiedliwość

Bożej sprawiedliwości trzeba wynagradzać albo na tym świecie, albo w przyszłym (SVPH IX, 966).


27 s t y c z n i a

Miłość Boga

Miłujmy Boga, moi bracia, miłujmy Boga, ale niech to będzie w trudzie rąk naszych i w pocie czoła naszego. Często bowiem wspaniałe akty miłości kochającego serca i praktyki życia wewnętrznego, nawet gdy są dobre i godne zalecenia, stają się podejrzane, jeżeli nie przemieniają się w miłość praktyczną i skuteczną (SVPH XI, 733).


28 s t y c z n i a

Jezus obecny w ubogich chorych

Rzeczywiście, moje córki [Siostry Miłosierdzia], nasz Pan jest w chorym. Dlatego trzeba bardzo uważać, aby nie okazywać zniecierpliwienia i surowości cierpiącym braciom. Trzeba służyć im z łagodnością i serdecznością i to nawet tym najbardziej przykrym i trudnym i nigdy nie zapomnieć o powiedzeniu im jakiegoś miłego słowa (SVPH IX, 916).


29 s t y c z n i a

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia

Wasze Zgromadzenie jest obrazem Trójcy Świętej, jeżeli zachowujecie jedność, której fundamentem jest wzajemna miłość (SVPH IX, 956).


30 s t y c z n i a

Grzech

Grzesznik przywiązany do swego grzechu, staje się jego niewolnikiem. Grzech krępuje tych, którzy mu ulegają i czyni ich niewolnikami i nędznikami (SVPH IX, 779).


31 s t y c z n i a

Zachowanie reguł

Zachowanie reguł jest jak noszenie pierścienia na palcu. Po dłuższym czasie noszenia nawet trudno go zdjąć. Podobnie, gdy ktoś przyzwyczai się do zachowywania reguł, nie może nawet wyobrazić sobie postępowania przeciwnego (SVPH IX, 1085).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM