Sierpień – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

SIERPIEŃ

1 s i e r p n i a

Posłuszeństwo

Siostry łagodne i poddane przełożonym przyczyniają się do jedności Zgromadzenia. Jak szczęśliwe są takie dusze! Z dnia na dzień wzrastają w cnotach (SVPH IX, 957).


2 s i e r p n i a

Zgromadzenie Misji

Życie Zgromadzenia Misji jest życiem miłości, wszak pragnie ono uczynić swoimi naukę i rady Jezusa Chrystusa, nawet więcej, pragnie na cały świat nieść szacunek i miłość do naszego Pana (SVPH IX, 432).


3 s i e r p n i a

Służba chorym

Jeżeli ktoś uważa się za chrześcijanina i patrzy na cierpienia chorego bez współczucia i bez łez, oznacza to, że nie ma w nim miłości, że jest chrześcijaninem tylko z nazwy, bez ludzkich uczuć (SVPH XI, 561).


4 s i e r p n i a

Jezus obecny w ubogich

Musicie [Siostry Miłosierdzia] traktować ubogich z szacunkiem i łagodnością pamiętając, że w nich służycie naszemu Panu… Mówił też Jezus o ubogim: jeżeli choruje, cierpię razem z nim, jeżeli jest w więzieniu i ja tam jestem, jeżeli ma kajdany na nogach, jestem skrępowany razem z nim (SVPH IX, 1194).


5 s i e r p n i a

Służba ubogim

Moje siostry, służenie ubogim jest spełnieniem woli Bożej, o ile czynicie to z miłości. Bóg jest miłością, dlatego wszystko musicie spełniać w Bogu i dla Boga. Wszystko musicie spełniać w stanie łaski, bo grzech oddziela nas od miłości Boga. Nie możecie być dobrymi siostrami miłosierdzia, jeżeli nie będziecie spełniać wszystkiego w czystej intencji podobania się Bogu, jeżeli nie wykorzenicie z waszych dusz grzesznych przywiązań (SVPH IX, 238).


6 s i e r p n i a

Zło – grzech

Odpowiadamy nie tylko za zło, jakie popełniamy, ale i za zło, jakie z naszej winy popełniają inni (SVPH XI, 131).


7 s i e r p n i a

Posłuszeństwo biskupom

Winniśmy posłuszeństwo również biskupom. Według niektórych, mają oni część władzy papieża, według innych, otrzymali ją od samego Chrystusa. Jako księża obiecaliśmy im posłuszeństwo w obrzędzie święceń kapłańskich (SVPH XI, 692).


8 s i e r p n i a

Kierownik duchowy

Kierownik duchowy, kierujący się wyłącznie duchem ludzkim sprawia, że słuchający go stają się zwykłymi ludźmi. Przeciwnie, jeżeli jest pełen ducha Bożego, każde jego słowo okazuje się skuteczne, każda jego cnota buduje innych (SVPH XI, 236).


9 s i e r p n i a

Dobre słowa

Nie można zapomnieć o powiedzeniu choremu jakiegoś miłego słowa. Konieczne jest słowo podnoszące go na duchu, kierujące jego myśl ku Bogu. Nie trzeba mówić wiele. W niewielu słowach można stopniowo przekazać mu wszystkie pouczenia, jakich potrzebuje …. Jedno dobre słowo dobrej siostry miłosierdzia może zapalić serce chorego miłością jak strzała …. Jeżeli w waszych sercach mieszka Bóg, wtedy każde słowo wypływające z waszego serca będzie zawierało ogień, który przeniknie serce chorego, każde wasze słowo stanie się balsamem kojącym cierpienia chorego (SVPH IX, 2916).


10 s i e r p n i a

Ufność

Prawdziwy misjonarz nie troszczy się o sprawy tego świata, całą ufność pokłada w Bożej opatrzności z nadzieją, że ta ufność zapewni mu Bożą opiekę. Jeżeli trwa w miłości, zawsze pozostaje pod Bożą opieką. Nie zdarzy mu się nic złego, nawet gdyby wszystko układało się nie po jego myśli (SVPH XI, 732).


11 s i e r p n i a

Posłuszeństwo władzy świeckiej

Królowie są reprezentantami władzy i sprawiedliwości Bożej. Pełnienie woli Bożej wymaga, abyśmy podporządkowali się ich poleceniom w sprawach doczesnych (SVPH IV, 15).


12 s i e r p n i a

Troska o zbawienie

Musicie wiedzieć, że powstanie waszego Zgromadzenia było zawarte w odwiecznych planach Bożych. Dlatego okazujemy Bogu wdzięczność i cześć poświęcając wszystkie nasze siły na usługiwanie duszom, aby wszystkich ludzi uczynić Jego przyjaciółmi, bo to właśnie oznacza troskę o ich zbawienie. W pracy z chorymi trzeba zawsze pamiętać o przygotowaniu ich do przyjęcia sakramentów, aby mogli godnie umrzeć i zapewnić sobie zbawienie, albo rozpocząć nowe życie, gdy wrócą do zdrowia. W ten sposób z nieprzyjaciół Boga staną się Jego przyjaciółmi (SVPH IX, 39).


13 s i e r p n i a

Ubóstwo

Bardziej musimy się starać o rozszerzenie Królestwa Bożego niż o powiększanie naszych posiadłości. Jeżeli będziemy troszczyć się o sprawy Boga, On zatroszczy się o nasze. Uczcijmy ubóstwo naszego Pana. Jeżeli nie możemy naśladować Go w pełni, zachowajmy umiar we wszystkim (SVPH III, 488-489).


14 s i e r p n i a

Służba ubogim chorym

Starajcie się [Siostry Miłosierdzia] znosić ze spokojem złe humory ubogich chorych. Nie denerwujcie się na nich. Zachęcajcie ich do znoszenia cierpień z miłości ku Chrystusowi. Miejcie zawsze dla nich miłe słowo, przecież tak wiele cierpią. Pomyślcie, że jesteście dla nich aniołami zesłanymi przez Boga, że jesteście dla nich jak matka i ojciec. Jeżeli nie będziecie dla nich dobre i miłe wasza posługa stanie się okrucieństwem. Bóg stawia ich na waszej drodze, abyście były dla nich źródłem pociechy (SVPH IX, 25).


15 s i e r p n i a

Działanie Boga

Jeżeli Bóg, wszechwładny Pan świata nigdy ani na moment nie przestaje działać, jeżeli współdziała nawet z najlichszymi wytworami ziemi, o ileż bardziej rozumną jest rzeczą, abyśmy my – Jego stworzenia pracowali, jak powiedział – w pocie czoła. Bóg pracuje bez ustanku (SVPH IX, 444).


16 s i e r p n i a

Posługa Sióstr Miłosierdzia

Nie znam w Kościele innej wspólnoty religijnej, która byłaby bardziej użyteczna niż Siostry Miłosierdzia, które poświęcają się służbie ubogim i chorym w ich domach… Wy same wyszukujecie tych biednych ludzi, którzy z pewnością umarliby bez waszej pomocy, o jaką nawet nie ośmielają się prosić. Naśladujecie w tym naszego Pana. On nie miał domu, gdzie mógłby przyjmować chorych. Szedł od miasta do miasta, od wsi do wsi i uzdrawiał spotkanych chorych (SVPH IX, 525; 748).


17 s i e r p n i a

Modlitwa

Dajcie mi człowieka modlitwy, a będzie zdolny do wszelkiego dobra. Dajcie mi człowieka modlitwy, a będzie mógł wykonać każde zadanie; będzie mógł powtarzać za Apostołem: Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia (Flp 4, 13). Zgromadzenie będzie trwało tak długo, jak długo pozostanie wierne praktyce modlitwy. Modlitwa jest niepokalaną osłoną chroniącą misjonarzy przed wszelkimi atakami (SVPH XI, 778).


18 s i e r p n i a

Sprawiedliwość

Sprawiedliwości zawsze musi towarzyszyć miłosierdzie (SVPH I, 464).


19 s i e r p n i a

Umartwienie

Umartwienie zmysłów ułatwia nawrócenie i daje łatwość w pełnieniu dobra (SVPH IX, 40).


20 s i e r p n i a

Bóg

Serce ogarnięte miłością i pojmujące, co znaczy kochać Boga, nie chce iść do Niego, jeśli Bóg go nie wyprzedza i nie przyciąga swoją łaską. Oznacza to, że człowiek nie może przyciągać Boga i przywiązywać Go do siebie siłą. Nie, w takich przypadkach niczego się nie osiągnie przemocą… Kiedy Bóg oddaje się człowiekowi czyni to bez przemocy, z czułością i łagodnością (SVPH XI,136).


21 s i e r p n i a

Wyrzeczenie

Podstawowym motywem skłaniającym Zgromadzenie do wyrzeczenia się wszystkiego na ziemi i powierzenia się całkowicie Bogu jest przekonanie, że bez tego nic nie możemy osiągnąć i nie można służyć Bogu. Apostołowie opuścili wszystko, aby pójść za Chrystusem. Podobnie my, którzy oddaliśmy się Bogu i złożyliśmy śluby, musimy wyrzec się wszelkiego przywiązania do dóbr i do wygody, do godności i zaszczytów (SVPH XI, 336).


22 s i e r p n i a

Umartwienie

Moi księża, musimy zawsze mieć przed oczami przykład umartwienia naszego Pana. Jesteśmy zobowiązani do podobnego umartwienia, wszak chcemy postępować Jego drogą. Jego życie ukazuje nam regułę postępowania drogą doskonałości. Święci postępując Jego śladami wyrzekali się siebie i szukali umartwienia we wszystkim (SVPH XI, 524).


23 s i e r p n i a

Służba ubogim

Wyznaję, moje córki, że nigdy nie odczuwałem większej pociechy niż wtedy, gdy mogłem służyć ubogim. To powinno być również największą radością i pociechą dla wszystkich sióstr miłosierdzia. Szczęśliwy jest człowiek, który spełnia czyny miłosierdzia, a wśród wszystkich czynów miłosierdzia najwięcej pociechy daje służenie ubogim chorym (SVPH IX, 1190).


24 s i e r p n i a

Modlitwa

[Modlitwa to] kazanie wygłaszane samemu sobie dla przekonania się o konieczności zwracania się do Boga i współdziałania z Jego łaską dla wykorzenienia wad i rozwijania cnót (SVPH XI, 779).


25 s i e r p n i a

Ufność

Bardzo dobrze, iż całą ufność złożyłeś w Bogu. Nie można jednak kusić Boga własną bezczynnością (SVPH IV, 309).


26 s i e r p n i a

Sens cierpienia

Myśl o naszym Panu i Jego cierpieniach będzie dla Ciebie wsparciem. Im więcej nasze cierpienia upodabniają się do Jego cierpień, tym bardziej jest z nas zadowolony (SVPH IV, 97).


27 s i e r p n i a

Misje ludowe

Bóg chce, abyśmy dostosowywali się do osób i okoliczności miejsca i czasu (SVPH I, 274).


28 s i e r p n i a

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Kiedy proponują nam jakieś zadanie, a nie wiemy, czy się go podjąć, dobrze jest klęknąć przed Panem w Najświętszym Sakramencie i prosić o łaskę rozeznania (SVPH XI, 362).


29 s i e r p n i a

Zachowanie reguł

Od zachowania reguł zależy wieczne zbawienie. Wprawdzie nie obowiązują one pod grzechem, ale fakt życia w Zgromadzeniu zobowiązuje do tego (SVPH IX, 295).


30 s i e r p n i a

Modlitwa

Modlitwa jest źródłem radości, wszak rozmowa z Bogiem jest nieskończenie przyjemniejsza niż z najdostojniejszą nawet osobistością (SVPH IX, 122).


31 s i e r p n i a

Jedność w Zgromadzeniu

Musimy czynić wszystko dla zachowania jedności w Zgromadzeniu. Jej brak oddala nas od Boga i nie pozwala osiągnąć doskonałości (SVPH IX, 111).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM