Maj – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

MAJ

1 m a j a

Choroba źródłem uświęcenia

Mój Boże, jak przedziwne są drogi, jakimi prowadzi cię Bóg. On wszystko czyni dla naszego uświęcenia. Poddaje słabości i ciało i ducha, aby ukazać nam znikomość rzeczy ziemskich i wielkość swojej miłości. Rani i leczy. Daje udział w krzyżu, aby dać udział w chwale. Daje udział w śmierci, aby dać udział w życiu wiecznym. Dostrzegamy zło, ale wierzymy, że niesie ono ze sobą dobro. To pozwala nam zachować szczęście na tym świecie i oczekiwać na większe szczęście w świecie nowym (SVPH I, 185).


2 m a j a

Pomoc duchowa

Czy sądzicie, moje córki, iż Bóg oczekuje od was, że zaniesiecie chorym trochę chleba, mięsa i zupy, albo że podacie im lekarstwa? Czy sądzicie, że wybrał was, abyście to samo czyniły wobec ubogich? Nie! Bóg oczekuje od was, że bardziej niż potrzeby ciała, będziecie uwzględniać potrzeby ich dusz. Oni bardzo potrzebują manny duchowej. Potrzebują ducha Bożego (SVPH IX, 229).


3 m a j a

Pokuta

Kto nie przyjmuje pokuty nie przyjmuje przebaczenia… (SVPH X, 511)


4 m a j a

Misje na Madagaskarze

Zgodnie z regułami naszego Zgromadzenia jesteśmy zobowiązani do gorliwości o zbawienie dusz na każdym miejscu, do jakiego Bóg nas pośle, zwłaszcza tam, gdzie najbardziej brakuje głosicieli Ewangelii. Wiemy, że na Madagaskarze boleśnie odczuwa się niedostatek pracowników na żniwie Pańskim. Dlatego obecnie posyłamy was, abyście oddali się pracy dla zbawienia mieszkańców tej wyspy (SVPH X, 379).


5 m a j a

Więźniowie

Jakież to szczęście służyć biednym więźniom (SVPH IX, 240).


6 m a j a

Kierownictwo duchowe

Kierowanie duszami jest sztuką nad sztukami. Nie ma w tym nic z ludzkiej wiedzy. Nie jest to ludzkie dzieło. Jest to dzieło wielkie. Jest to kontynuacja dzieła Jezusa Chrystusa. Gdyby przeto Bóg nie udzielał swej pomocy, człowiek mógłby wszystko zniszczyć (SVPH XI, 235-236).


7 m a j a

Boża Opatrzność

Zaufajmy Bożej Opatrzności. Nie uprzedzajmy jej działania. Jeżeli spodoba się Bogu dać jakąś pociechę w moim powołaniu, to pragnę, aby pozwolił mi wytrwać w postanowieniu postępowania we wszystkich sprawach za Jego Opatrznością (SVPH II, 381).


8 m a j a

Więźniowie

Idziecie służyć więźniom i spotykacie w nich Jezusa Chrystusa (SVPH IX, 24).


9 m a j a

Roztropność

Roztropność ciała i świata zabiega o bogactwa, zaszczyty, przyjemności. Jest ona przeciwna roztropności prawdziwie chrześcijańskiej, która chroni przed przywiązaniem się do tych pozornych dóbr i zapewnia dobra trwałe. Prowadzi najkrótszą i bezpieczna drogą do doskonałości. Dlatego nie możemy kierować się roztropnością polityczną i doczesną. Posługuje się ona środkami czysto ludzkimi, niepewnymi, często niesprawiedliwymi. Dla nas ważna jest tylko święta cnota zalecana przez naszego Pana wszystkim postępującym za Nim. Ona prowadzi nas do zamierzonego celu czyli do Boga. Pozwala odróżnić to co dobre od tego, co lepsze i skłania do używania Bożych środków w Bożych sprawach (SVPH XI, 467).


10 m a j a

Praca pomocą potrzebującym

Każdą pracę trzeba wykonywać z myślą, że pracujecie dla dobra bliźniego, który jest tak drogi naszemu Panu, że uważa On za uczynione dla siebie wszystko, co się czyni dla ulżenia bliźniemu (SVPH IX, 451).


11 m a j a

Cierpliwość

Starajcie się znosić ze spokojem złe humory ubogich chorych. Nie denerwujcie się na nich. Zachęcajcie ich do noszenia cierpień i miłości ku Chrystusowi. Miejcie zawsze dla nich miłe słowo, przecież tak wiele cierpią. Pomyślcie, że jesteście dla nich aniołami zesłanymi przez Boga, że jesteście dla nich jak matka i ojciec. Jeżeli nie będziecie dla nich dobre i miłe, wasza posługa stanie się okrucieństwem. Bóg stawia ich na waszej drodze, abyście były dla nich źródłem pociechy (SVPH IX, 25).


12 m a j a

Usprawiedliwianie bliźnich

Trzeba przyjmować ludzi takimi, jakimi są. Nawet między świętymi zdarzają się konflikty. Potwierdzają to nieporozumienia między Piotrem i Pawłem oraz między Pawłem i Barnabą. Jak możemy znosić obcych, jeżeli nie potrafimy znosić księdza żyjącego w tej samej wspólnocie? (SVPH IV, 223).


13 m a j a

Dobro materialne ewangelizowanych

Jeżeli ktoś jest przekonany, że wyjeżdża na misje jedynie dla głoszenia Ewangelii ubogim, to mówię mu, że w równej mierze musimy troszczyć się o ich sprawy życiowe, że należy otoczyć ich wszechstronną opieką (SVPH XI, 282, 393).

14 m a j a

Modlitwa

Bez modlitwy nie możemy istnieć, … wszystko zależy od modlitwy: wytrwanie w powołaniu, siła w działaniach apostolskich, męstwo w walce z pokusami, zbawienie … Modlitwa jest źródłem żywotności. … Człowiek modlitwy jest zdolny do wszelkiego dobra … Zgromadzenie przetrwa tak długo, jak długo żywa w nim będzie praktyka modlitwy (SVPH IX 381-382; XI, 285, 778).


15 m a j a

Praca

Bóg dał człowiekowi przykazanie, aby w pocie czoła zarabiał na swe życie. Jest to przykazanie tak wyraźne, że żaden człowiek nie może się z niego wymówić (SVPH IX, 442).


16 m a j a

Ufność

Jeżeli przestajemy ufać Bogu i przestajemy wierzyć, że On troszczy się o nasze zbawienie, popadamy w rozpacz, która Boga obraża (SVPH IX, 1050).


17 m a j a

Komunia święta

Nie ma skuteczniejszego lekarstwa w chorobach duszy niż Komunia św. Ona umacnia nas, uczy miłości, cierpliwości, serdeczności i wszystkich innych cnót, których tak bardzo nam potrzeba (SVPH IX, 280).


18 m a j a

Ufność

Ufać to pozostawić Bogu wszystko czego chcemy i czego nie chcemy (SVPH I, 107).


19 m a j a

Dobry przykład

Życie w Zgromadzeniu pozwala korzystać z dobrego przykładu sióstr i z ich modlitw. Nawet, gdyby siostra zaniedbywała się w swoich obowiązkach, może wówczas wrócić na dobrą drogę (SVPH IX, 997).


20 m a j a

Jedność

Zawsze pamiętajcie o imieniu Sióstr Miłosierdzia, jakie nosicie. Starajcie się być godnymi tego imienia przez praktykę miłości Boga i bliźniego. Nade wszystko starajcie się zachować jedność z wszystkimi siostrami. Nie skarżyć się i nie narzekać jedna na drugą, nie szemrać. Odrzucajcie wszelkie myśli przeciwne jedności (SVPH IX, 1014).


21 m a j a

Przełożony przykładem

Powinien być wierny w zachowaniu reguł i troszczyć się, aby zachowywali je inni. Jeżeli tego zaniedba, do życia wspólnoty zakradnie się nieporządek. Powinien być jak sól zachowująca potrawy przed zepsuciem i nadająca im smak (SVPH XI, 240).


22 m a j a

Prostota

Bóg jest prosty, a więc gdzie jest prostota tam jest Bóg (SVPH XI, 740).


23 m a j a

Grzech

Grzech jest przyczyną winy i kary. Wina jest niesprawiedliwością popełnianą wobec Boga, jest odwróceniem się od Niego i czyni nas niegodnymi oglądania Go w wieczności; kara sprowadza cierpienie w tym życiu, albo w czyśćcu (SVPH IX, 551).


24 m a j a

Wierność danemu słowu

Człowiek, który nie dotrzymuje danego słowa, zasługuje na wykluczenie ze społeczności. Jeżeli czymś strasznym jest być uznanym za kłamcę i oszusta przez ludzi, to cóż powiedzieć, kiedy chcemy oszukać Boga? Cóż powiedzieć, kiedy Bóg nazwie nas kłamcami? Bóg powie nam: przyszliście do mojego domu i do mojego ołtarza. Daliście mi słowo i teraz go nie dotrzymujecie. Składaliście śluby, a teraz okazujecie się zdrajcami. Stawaliście pod moim sztandarem, a teraz przechodzicie na stronę wroga. Jesteście zdrajcami (SVPH XI, 146-149).


25 m a j a

Komunia święta

Przygotowanie do Komunii św. wymaga otwarcia serca. Trzeba zapomnieć o znikomości świata, a przejąć się miłością, jaką nasz Pan zawarł w tym Sakramencie, trzeba tę miłość odwzajemniać (SVPH IX, 39; X, 40).


26 m a j a

Wyrzeczenie

Życie misjonarzy jest życiem według rad ewangelicznych. Polega ono na opuszczeniu wszystkiego, aby na wzór apostołów postępować za Chrystusem i czynić wszystko, czego wymaga naśladowanie Chrystusa (SVPH XI, 697).


27 m a j a

Męczeństwo

Jest coś wielkiego i niedostępnego dla ludzkiego sposobu myślenia w tym, iż Bóg zsyła krzyże i cierpienia na tych, którzy Mu służą. Przez owe udręki, prześladowania, więzienie i męczeństwo wynosi na wyższy stopień doskonałości i daje większą chwałę tym, którzy oddają Mu się całkowicie (SVPH XI, 99).


28 m a j a

Dyspozycyjność misjonarza

O nic nie prosić i niczego nie odmawiać (SVPH XI, 362).


29 m a j a

Powołanie

Odnówcie wasze postanowienie ukochania swego powołania i pracujcie ze wszystkich sił dla osiągnięcia doskonałości, jakiej Bóg od was oczekuje (SVPH IX, 102).


30 m a j a

Służba ubogim

Gdybyśmy zapytali naszego Pana: «Po co przyszedłeś na ziemię?» Odpowiedziałby: «Służyć ubogim.» Czy możemy nie być szczęśliwymi, jeżeli spełniamy takie samo zadanie jak Syn Boży, który stał się człowiekiem? (SVPH XI, 33).


31 m a j a

Ubodzy

Ubodzy to nasi panowie i mistrzowie; musimy okazywać im szacunek i posłuszeństwo Nie ma żadnej przesady w tym, co mówię, wszak w ubogich Jest obecny nasz Pan (SVPH IX, 1137).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM