Luty – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

LUTY

1 l u t e g o

Trójca Święta

W Trójcy Świętej jest jedność: to czego chce Ojciec, tego chce i Syn, to czego dokonuje Duch Święty, to czynią Ojciec i Syn. Wszystkie trzy Osoby czynią to samo. Mają tę samą moc i to samo działanie. Oto źródło doskonałości i nasz wzór (SVPH XI, 548).


2 l u t e g o

Maryja

Tajemnica wcielenia uświęca Najświętszą Dziewicę. Dochowała ona wierności Bogu we wszystkich trudach ziemskiego życia i została wyniesiona w chwale ponad aniołów (SVPH X, 937).


3 l u t e g o

Praca

Trzeba … uświęcać wszelkie prace szukając w nich Boga. Trzeba każdą pracę podejmować dla odnalezienia w niej Boga, a nie tylko dla jej wykonania (SVPH XI, 429).


4 l u t e g o

Wykształcenie

Moje córki, wasza reguła nakazuje, abyście w czasie na to przeznaczonym nauczyły się czytać i pisać. Bardzo pragnę, moje siostry, abyście wszystkie posiadały tę umiejętność, nie dlatego, aby zostać erudytkami, bo to może nadymać serce i wzniecać pychę, ale dlatego, że to pomoże wam lepiej służyć Bogu (SVPH IX, 212).


5 l u t e g o

Powołanie

Nawet Turek lub poganin mogą nieść pomoc materialną. Dlatego nasz Pan nie miał żadnego powodu do powołania waszej wspólnoty tylko dla tego celu, bo przecież sama natura zobowiązuje do spieszenia z taką pomocą. Zupełnie inaczej wygląda sprawa duszy. Nie każdy może pomagać w ten sposób. Bóg powołuje was przede wszystkim po to, abyście mogły ukazywać ubogim drogę zbawienia. Tak musicie oceniać wasze powołanie (SVPH X, 917).


6 l u t e g o

Chorzy w Zgromadzeniu

Powinniśmy chwalić dobroć i miłosierdzie Boga, który sprawia, że w Zgromadzeniu mamy chorych i cierpiących. W tym bolesnym stanie dają oni przykład cnót, zwłaszcza cierpliwości. Dziękujmy Bogu, że ubogaca nas takimi przykładami (SVPH XI, 761).


7 l u t e g o

Ubóstwo

Ubóstwo jest fundamentem każdego zgromadzenia, a więc tym bardziej naszego. Musimy zachować ubóstwo, jeżeli chcemy służyć ubogim. To wyzwala nas od przywiązania do rzeczy ziemskich i jednoczy nas z Bogiem (SVPH XI, 138).


8 l u t e g o

Przebaczenie

Dziękujmy Bogu za łaskę, jakiej nam udziela, abyśmy mogli przebaczyć jedni drugim (SVPH IX, 1026).


9 l u t e g o

Nawrócenie dziełem łaski

Nie szukajmy własnej drogi. Postępujmy tą, jaką wskazuje nam Bóg. Oddajmy Mu się całkowicie, aby wszystko czynić i wszystko znosić dla Jego chwały i dla budowania Kościoła. Jego obecność niech napełni nasze serce i umocni naszą wolę, abyśmy czynili to, czego On pragnie (SVPH VII, 438).


10 l u t e g o

Pokój

Zgromadzenie powołane do jednania dusz z Bogiem i do zaprowadzania zgody między ludźmi, musi samo żyć duchem jedności i pokoju, który jest Darem Ducha Świętego. Musi być zjednoczone wewnętrznie, aby mogło jednać innych (SVPH XI, 701-702).


11 l u t e g o

Tolerancja

Znoszenie bliźniego jest podstawowym aktem miłości (SVPH I, 586).


12 l u t e g o

Duch Święty w Zgromadzeniu

Zgromadzenie musi mieć świadomość, że jest przez Niego [Ducha Świętego] kierowane i że każdy z nas musi korzystać z Jego światła. To musi być naszym stałym dążeniem. Musimy być ulegli Jego natchnieniom, aby zasłużyć na łaskę błogosławieństwa Bożego. W przeciwnym razie wszystko, co czynimy, będzie nadużyciem łaski Ducha Świętego (SVPH VIII, 167).


13 l u t e g o

Opatrzność Boża

Prawdziwy misjonarz nie musi martwić się o dobra tego świata. Powinien zaufać Opatrzności w przekonaniu, że jeżeli trwa w miłości, zawsze pozostaje pod opieką Boga. Nie tylko zostanie uwolniony od wszelkiego zła i nieszczęśliwych przypadków, ale otrzyma wszystko, czego mu potrzeba (SVPH XI, 439, 732).


14 l u t e g o

Stany w Kościele

Można wymienić różne stany w Kościele. Biskupi i zakonnicy należą do stanu doskonałości; stan pierwszy jest stanem doskonałości nabytej, bo nasz Pan wybrał ich, aby udoskonalali innych; stan drugich jest stanem doskonałości nabywanej, bo posiada środki ułatwiające osiągniecie doskonałości: reguły, konstytucje, śluby, sakramenty, lektury itd. Ludzie żyjący w świecie są zobowiązani do zajmowania się różnymi sprawami świeckimi, do troski o utrzymanie rodziny itd. (SVPH XI, 640-641).


15 l u t e g o

Dążenie do doskonałości

Zawsze pamiętaj, że w życiu duchowym nie można wracać do początków. Ważny jest postęp. Ważne jest zmierzanie do celu. Judasz zaczął dobrze, ale źle skończył. Doskonałość polega na wytrwałej pracy dla osiągnięcia i udoskonalenia cnót. Człowiek nie może trwać w tym samym stanie. Wybrani postępują z cnoty w cnotę. Kto nie postępuje, ten się cofa (SVPH II, 107).


16 l u t e g o

Misje zagraniczne

Bóg powołał nas, abyśmy wzniecali jego miłość wokół nas i na całym świecie, abyśmy Jego miłością zapalali wszystkie narody na całej ziemi. Jak bardzo przeto ja sam powinienem płonąć tym bożym ogniem (SVPH XI, 554).


17 l u t e g o

Pokora

Nigdy nie mówmy: To ja dokonałem tego dobrego dzieła. Wszak wszelkie dobre czyny spełniamy w imieniu Jezusa Chrystusa (SVPH VII, 91).


18 l u t e g o

Prośba o cierpliwość i modlitwę

Człowiekowi staremu, trudno się wyzbyć złych przyzwyczajeń dlatego proszę wszystkich o cierpliwość i o modlitwę, aby nasz Pan przebaczył mi wszystko i pomógł mi się zmienić (SVPH XI, 481).


19 l u t e g o

Miłość

Ciało pozbawione duszy jest martwe. Podobnie siostra miłosierdzia, jeżeli nie żyje duchem Zgromadzenia jest martwa. Cóż dzieje się z miłością siostry, której brak pokory i prostoty i która nie służy z radością ubogim? Ta miłość jest martwa. Jeżeli natomiast posiada te cnoty – żyje, bo one są dla niej duchem ożywiającym (SVPH IX, 536).


20 l u t e g o

Łagodność

Jestem przekonany, że tylko dusze łagodne cieszą się darem właściwego rozeznania spraw (SVPH XI, 478).


21 l u t e g o

Łaska

Życie w stanie łaski oznacza odrazę do grzechu śmiertelnego i unikanie grzechów powszednich. Jeśli już popełni się grzech, trzeba go jak najprędzej wyznać na spowiedzi (SVPH IX, 745; X, 702).


22 l u t e g o

Ufność

Ufajcie Bogu, moje siostry. Czy słyszał ktoś, aby zawód spotkał tego, kto zaufał Bogu? Nigdy się to nie zdarzyło i nigdy się nie zdarzy. Moje córki, Bóg dochowuje wiary swoim obietnicom. Musimy Mu bezwzględnie zaufać. Ta ufność jest całym bogactwem i bezpieczeństwem sióstr miłosierdzia. Będziecie bardzo szczęśliwe, jeżeli nie przestaniecie ufać Bogu (SVPH IX, 100).


23 l u t e g o

Opatrzność Boża

Zaufanie Bogu wyzwala misjonarza z pragnienia posiadania i z przekonania o własnej samowystarczalności. Pozwala mu spocząć w rękach Opatrzności. Bóg zna potrzeby jego i tych, dla których pracuje. Liczne niepowodzenia w pracy duchowej i apostolskiej wynikają właśnie z tego, że za bardzo liczymy na samych siebie (SVPH XI, 731).


24 l u t e g o

Ubodzy

Bóg kocha ubogich i dlatego kocha wszystkich, którzy kochają ubogich; przecież jeśli się bardzo kogoś kocha, to kocha się również jego przyjaciół. Nasze maluczkie Zgromadzenie oddaje się z miłością na służbę ubogim, którzy są umiłowani przez Boga, dlatego możemy się spodziewać, że Bóg ukocha nas tą sama miłością jaką okazuje ubogim (SVPH XI, 273).


25 l u t e g o

Nawrócenie

Jest dziełem miłosierdzia Boga i Jego wszechmocy (SVPH VII, 481).


26 l u t e g o

Czytanie Pisma Świętego

Kapłani i wszyscy klerycy czytać będą każdego dnia jeden rozdział Nowego Testamentu i księgę tę czcić jako zbiór reguł doskonałości chrześcijańskiej (SVPH X, 511).


27 l u t e g o

Cierpienie

Jak szczęśliwi są ci, którzy naśladując Chrystusa, przyjmują krzyż Mistrza (SVPH IV, 271).


28 l u t e g o

Ubodzy

Powinniśmy służyć ubogim ze współczuciem, serdecznością, słodyczą, szacunkiem i nabożeństwem. Swoją postawą musimy im ukazywać dobroć Boga (SVPH XI, 915).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM