Lipiec – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

LIPIEC

1 l i p c a

Boża Opatrzność

Sprawy Boże dokonują się same z siebie. Prawdziwa mądrość polega na postępowaniu krok w krok za Opatrznością (SVPH II, 176).


2 l i p c a

Grzech

W każdym z nas jest dwóch ludzi: Adam, który ze sprawiedliwego stał się grzesznikiem i został ogołocony z darów łaski, oraz Jezus Chrystus, który przyszedł dla zbawienia grzeszników. Powtarzam jest w nas duch starego człowieka i duch człowieka odnowionego… Nowy człowiek szuka woli Ojca, stary – swojej własnej. Nowy podporządkowuje się nawet niższym od siebie, stary – nie chce podporządkować się nawet Stwórcy. Nowy – pragnie, jak okazał to w Ogrodzie Oliwnym, aby spełniła się wola Ojca, stary – chce postępować tak, jak się jemu podoba (SVPH IX, 713).


3 l i p c a

Chore Siostry Miłosierdzia

Chore Siostry powinny zachować cierpliwość i nie narzekać, że nie są traktowane według swego upodobania. Muszą pamiętać, że lekarz i siostry pielęgniarki lepiej wiedzą, co jest pożyteczne dla ich wyzdrowienia. Muszą też pamiętać, że służebnice ubogich nie mogą być lepiej obsługiwane od ich panów – ubogich, że jest szczęściem cierpieć dla Boga, który w ten sposób pragnie ćwiczyć je w cierpliwości (SVPH IX, 925).


4 l i p c a

Modlitwa

O, Zbawicielu! Nie musimy otwierać ust, aby przedstawić Ci nasze potrzeby; Ty słyszysz każdy nasz oddech, dostrzegasz najsłabsze poruszenia duszy. Zawsze odpowiadasz miłością, obdarzasz łaską i błogosławieństwem. O, Zbawicielu! Ty wiesz, co chce Ci powiedzieć moje serce. Ono zwraca się do Ciebie, jak do źródła miłosierdzia… Obdarz nas, Panie darem modlitwy. Ty sam naucz nas modlić się (SVPH XI, 137).


5 l i p c a

Kapłan

To prawda, że musi sprawować sakramenty z godnością i powagą. Nade wszystko jednak jest człowiekiem posłanym przez Boga do ludzi. Musi mieć wewnętrzną motywację swego posłannictwa. Musi być człowiekiem żywej wiary. Musi być człowiekiem oddanym braciom jako ten, kto służy. Musi być naśladowcą Chrystusa – Dobrego Pasterza, który oddaje życie za owce. Kapłani są powołani do uczestniczenia w największej tajemnicy na ziemi. Muszą troszczyć się o cnotliwe życie. Muszą być pełni nabożeństwa wobec Boga i miłości do ludzi (SVPH VI, 379).


6 l i p c a

Ubodzy

Musimy dzielić z nimi uczucia i cierpieć wraz z nimi. Musimy ożywiać nasze serca i czynić je otwartymi na cierpienia uciemiężonych bliźnich. Musimy prosić Boga, aby dał nam ducha prawdziwego miłosierdzia (SVPH XI, 233).


7 l i p c a

Posłuszeństwo

Powinnyście być posłuszne tym, którym powierzono troskę o zachowanie reguł i służenie ubogim (SVPH IX, 80).


8 l i p c a

Prostota

Misjonarze muszą ukochać prostotę, bo ona pozwala nawiązać kontakt z ubogim ludem (SVPH XI, 586).


9 l i p c a

Pokora

Dzieci Boże nie szukają zadowolenia w tym, co czynią. Pragną jedynie podobać się Bogu. Tak powinnyście postępować moje córki. Tylko w ten sposób możecie wprowadzać w życie zasady Jezusa Chrystusa. Musimy się upokarzać, uznając się za niegodnych takiej łaski (SVPH IX, 763).


10 l i p c a

Wiara

Im usilniej ktoś wpatruje się w słońce, tym gorzej je widzi. Podobnie, im bardziej ktoś wysila się, by na drodze rozumowania poznać prawdy naszej religii, tym mniej o nich wie (SVPH XI, 803).


11 l i p c a

Nawrócenie

Nigdy, kiedy nadarza się sposobność, nie można zaprzestać pracy dla nawrócenia, bo tego oczekuje od nas Bóg (SVPH VII, 481).


12 l i p c a

Zbawienie ludzi

Zbawienie ludzi jest tak ważnym zadaniem, że musimy poświęcić mu wszystkie siły, musimy być gotowi oddać nawet życie, umrzeć z bronią w ręku. Na miejsce męczenników Bóg powoła innych (SVPH XI, 290).


13 l i p i e c

Przełożone Siostry Miłosierdzia

Powinny cieszyć się dobrym zdrowiem, choć nie wyklucza się wyjątków; powinny być rozsądne, cierpliwe, łagodne, roztropne, umiarkowane w ocenach, nie pozwalające unosić się emocjom; w życiu religijnym powinny być dobrymi chrześcijankami, pełnymi bojaźni Bożej, wiernymi w spełnianiu woli Bożej, bez unoszenia się własną ambicją; powinny kierować się duchem prostoty, gorliwością w służbie ubogich – naszych mistrzów i panów, zwłaszcza w tym, co dotyczy ich zbawienia; powinny wreszcie być skromne w uczesaniu i strojach, w poruszaniu się po ulicach, nie skłonne do wyróżniania się, w życiu Zgromadzenia mają być wierne regułom i przyjętym zobowiązaniom, zatroskane o taką samą wierność innych sióstr, gotowe wspomagać je we wszystkim, szczególnie gdy popełniają nadużycia. Na przełożoną nadaje się siostra, która jest przywiązana do posłuszeństwa i wierna we wszystkim (SVPH IX, 862-863).


14 l i p i e c

Cierpiący obrazem Chrystusa

Każdy, kto doświadcza własnych słabości i cierpień, potrafi lepiej zrozumieć cierpienia innych. Wiecie, że nasz Pan wziął na siebie wszystkie nasze nędze. Nie takiego mamy Arcykapłana, który nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo z wyjątkiem grzechu (Hbr 4,15). Tak, Odwieczna Mądrości! Ty chciałeś wziąć na siebie i doświadczyć naszej nędzy. Wiecie, moi bracia, że On uczynił to wszystko, aby uświęcić wszelkie dolegliwości, jakich doznajemy i aby stać się wzorem dla ludzi każdego stanu przeżywających jakiekolwiek doświadczenia (SVPH XI, 716).


15 l i p c a

Zachowanie reguł

Wiecie, że reguły są łatwe do zachowania. Bóg, jak dobry ojciec, nie wymaga od swych dzieci rzeczy niemożliwych. Spełnianie jego woli przez zachowanie reguł sprawia, że ma w nas upodobanie (SVPH IX, 132).


16 l i p c a

Posłuszeństwo

Jeżeli jesteście posłuszne, zawsze spełniacie wolę Bożą (SVPH IX, 961).


17 l i p c a

Miłość do Jezusa i Maryi

Kto bardzo kocha naszego Pana i Jego Matkę, jest jak płomień miłości przenikającej serca tych, których kocha (SVPH IX, 916).


18 l i p c a

Duch Święty w Zgromadzeniu

[Misjonarze i Siostry Miłosierdzia] mają przyoblec się w Ducha Jezusa Chrystusa, który jest Duchem posłanym przez Ojca i Syna. Ten Duch ma przenikać ich serca i sumienia i ma w nich działać nawet jeżeli nie będzie to działanie tak doskonałe, jak w Jezusie (SVPH XI, 411).


19 l i p c a

Siostry Miłosierdzia

Musicie pamiętać, ze nie jesteście w klasztorze, nie można bowiem pogodzić tego stanu z zajęciami waszego powołania. Siostry są jednak narażone na okazje do grzechu bardziej niż zakonnice zobowiązane do klauzury, gdyż za klasztor mają jedynie domy chorych i dom, w którym przebywa przełożona, za celę mają wynajętą izdebkę, za kaplicę kościół parafialny, za krużganki ulice miasta, za klauzurę posłuszeństwo; nie powinny bowiem wychodzić, jak tylko do chorych, albo do tych miejsc, do których iść muszą, aby im służyć; za kratę mają bojaźń Boga, za welon świętą skromność; a ponieważ dla zabezpieczenia swego powołania nie składają innej profesji oprócz nieustannej ufności w opatrzność Bożą i ofiary ze wszystkiego czym są i co czynią służąc Bogu w osobie ubogich, dlatego powinny posiadać tyle, albo nawet więcej cnoty, niż gdyby złożyły profesję w jakimś zakonie oraz zachowywać się we wszystkich miejscach z taką skromnością, skupieniem i tak budująco, jak prawdziwe zakonnice w swoim klasztorze (SVPH IX, 1178-1179).


20 l i p c a

Zasady ewangeliczne

Zasady tego świata ocenia się według ich skuteczności, według owoców jakie przynoszą; wartość zasad ewangelicznych poznajemy dzięki nieomylności Chrystusa, który nimi żył. Jego zasady nie mogą nas wprowadzić w błąd. Naszym nieszczęściem jest to, że bardziej niż im ufamy ludzkiej roztropności. Czy nie widzicie, że zasady świata są zwodnicze, a zasady Chrystusa są zawsze korzystne, choć trudne, bo pochodzą od Wiecznej Mądrości i ojcowskiej miłości naszego Zbawiciela (SVPH XI, 421-422).


21 l i p c a

Istota powołania

Istotą naszego powołania jest nie tylko kochać Boga, ale troszczyć się o to, by kochali Go inni. Nie wystarczy bowiem kochać Boga, jeżeli nie kocha Go mój bliźni (SVPH XI, 553).


22 l i p c a

Służba Chrystusowi w ubogich

Moje córki, jakież to oczywiste! Służycie Chrystusowi w ubogich. Jest to tak pewne, jak to, że jesteście tutaj zgromadzone. Idzie siostra dziesięć razy w ciągu dnia odwiedzić chorych i dziesięć razy każdego dnia spotyka w nich Boga. …. Idźcie odwiedzić biednych galerników i w nich spotkacie Boga; służycie porzucony dzieciom – w nich spotykacie Boga. Moje córki, jaka to cudowna rzecz! Wchodzicie do najuboższych mieszkań i tam spotykacie Boga. …. Jeżeli Bóg – jak mówicie – z wdzięcznością przyjmuje usługi, jakie świadczycie chorym, to przyjmuje je jako świadczone Jemu samemu (SVPH IX, 240).


23 l i p c a

Grzech śmiertelny

Przede wszystkim musimy pamiętać, że grzech śmiertelny oddziela nas od Boga w takiej mierze, że pozbawia nas Jego powołania do miłości (SVPH IX, 420).


24 l i p c a

Łaska

Jeżeli wiernie współdziałamy z daną nam łaską, to w ten sposób zapewniamy sobie łaski następne. Bóg daje więcej temu, kto dobrze korzysta z Jego darów. Nie ma nic, co by skuteczniej przyciągało ku nam Bożą łaskę, jak wierne współdziałanie z pomocą otrzymaną wcześniej i sumienne spełnianie zadań, dla których tę pomoc otrzymaliśmy. Przeciwnie, odmowa tej współpracy pozbawia nas dalszych łask (SVPH IX, 372; por. VI, 164; XI, 803).


25 l i p c a

Posłuszeństwo

Nie możecie podobać się Bogu, jeżeli nie będziecie posłuszne (SVPH IX, 79).


26 l i p c a

Prostota

Tylko ludzie prości zachowują prawdziwą religijność (SVPH XI, 462).


27 l i p c a

Ubodzy

Musimy być gotowi zaprzedać samych siebie dla wyzwolenia naszych braci z ich nędzy (SVPH IX, 451).


28 l i p c a

Misjonarze

My chodzimy z torbami. Jesteśmy biednymi zbieraczami kłosów wobec innych wielkich misjonarzy pracujących na żniwie Pańskim (SVPH XI, 189).


29 l i p c a

Kapłan

Nie ma nic większego nad kapłana. Chrystus powierza mu władzę nad swoim Ciałem eucharystycznym i Mistycznym (SVPH XI, 406).


30 l i p c a

Bóg

Bóg pragnie przede wszystkim serca i to jest najważniejsze (SVPH XI, 156).


31 l i p c a

Powołanie

Nie do nas należy narzucanie komukolwiek woli pójścia w nasze ślady (SVPH VIII, 285).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM