Kwiecień – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

KWIECIEŃ

1 k w i e t n i a

Kazanie

Św. Wincenty domagał się, aby kazania były wygłaszane – „z prostotą, w tonie przyjacielskim i formie zrozumiałej” dla wszystkich, bo tylko wtedy przynoszą pożytek (SVPH XI, 165).


2 k w i e t n i a

Misje

Jeżeli ktoś jest przekonany, że wyjeżdża na misje jedynie dla głoszenia Ewangelii ubogim, to mówię mu, że w równej mierze musi troszczyć się o ich sprawy życiowe, że należy otoczyć ich wszechstronną opieką (SVPH XI, 282, 393).


3 k w i e t n i a

Eucharystia

Niech Bóg będzie uwielbiony i błogosławiony za bezcenny dar Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa, który staje się naszym pokarmem i napojem (SVPH XI, 107).


4 k w i e t n i a

Tolerancja wobec ubogich

Misjonarz musi okazywać wiele cierpliwości wobec ubogich, którym głosi Ewangelię. Przychodzą do spowiedzi bez przygotowania. Nie mają żadnego wykształcenia. Nie wiedzą ilu jest bogów, ile Osób w Bogu. Nawet jeżeli powtarza się im to pięćdziesiąt razy, pozostają ignorantami, jak na początku. Bez łagodności, która pozwala znosić ich prostactwo, nie można nic osiągnąć. Surowość odstrasza tych biednych ludzi. Gdy spotkają się z niecierpliwością, nie wrócą więcej i nie nauczą się nawet rzeczy koniecznych do zbawienia (SVPH XI, 588-589).


5 k w i e t n i a

Opatrzność Boża

Łaska ma swoje właściwe momenty. Złóżmy samych siebie w rękach Bożej opatrzności. Nie usiłujmy jej wyprzedzać. Za największą pociechę uznaje to, że w naszym powołaniu zawsze staraliśmy się wiernie postępować za Opatrznością i nie wkraczaliśmy na drogi, jakich nam nie wskazywała (SVPH II, 381).


6 k w i e t n i a

Cnoty dobrego misjonarza

Tylko pokora pozwala należycie ocenić łaskę powołania. Całkowite wyrzeczenie się siebie i absolutne zaufanie Bogu Stwórcy umożliwia wszelkie osiągnięcia. Potrzebna ci jest wiara Abrahama i miłość św. Pawła gorliwość, cierpliwość, uprzejmość, ubóstwo, pilność, dyskrecja, prawość obyczajów, pragnienie poświęcenia się Bogu. To wszystko musisz praktykować na wzór św. Franciszka Ksawerego (SVPH III, 256).


7 k w i e t n i a

Choroba uświęca

O Zbawicielu! Ty przyjąłeś cierpienie i śmierć dla naszego zbawienia i dla uświadomienia nam, że i nasze cierpienie może przyczynić się do chwały Bożej i naszego uświęcenia. Pozwól nam dostrzec wielkie skarby dobra ukryte w chorobie. Moi bracia, choroba może stać się środkiem oczyszczenia duszy… W chorobie umacnia się wiara, w całym swym blasku ukazuje się nadzieja, rozpala się ogień miłości Bożej, wszystkie inne cnoty znajdują podatny grunt do wzrostu (SVPH XI, 760).


8 k w i e t n i a

Posługa duchowa chorym

Czy sądzicie, moje córki, iż Bóg oczekuje od was, że zaniesiecie chorym trochę chleba, mięsa i zupy, albo że podacie im lekarstwa? Czy sądzicie, że wybrał was, abyście to samo czyniły wobec ubogich? Nie! Bóg oczekuje od was, że bardziej niż potrzeby ciała, będziecie uwzględniać potrzeby ich dusz. Oni bardzo potrzebują manny duchowej. Potrzebują ducha Bożego (SVPH IX, 229).


9 k w i e t n i a

Msza święta

Mszę św. trzeba odprawiać z najwyższym nabożeństwem (SVPH XI, 719).


10 k w i e t n i a

Modlitwa

Modlitwa jest zbiorem instrukcji dla sumiennego wypełniania przyjętych zobowiązań (SVPH XI, 237).


11 k w i e t n i a

Pokój

Celem wojny jest pokój (SVPH X, 336).


12 k w i e t n i a

Służba ubogim

Jeżeli Bóg zapewnia wieczne szczęście każdemu, kto poda kubek wody jednemu z najmniejszych (Mt 10, 42), to czy odmówi takiej nagrody Siostrze Miłosierdzia, która opuszcza wszystko i oddaje całe swoje życie na służbę ubogich? Każda siostra ma prawo spodziewać się, że znajdzie się wśród tych, którym pan Jezus powie: Pójdźcie błogosławieni Ojca mojego, weźmijcie w posiadanie królestwo przygotowane wam od założenia świata (Mt 25, 34). Ponadto wszyscy ubodzy chorzy, którymi się opiekowała, będą się wstawiać za nią przed Bogiem. Wszyscy razem wyjdą na jej spotkanie i powiedzą dobremu Bogu. Boże nasz, to ona służyła nam z miłości dla Ciebie, to ona pomagała nam poznać Ciebie, pomagała nam wierzyć w Boga jedynego w trzech Osobach. Wcześniej nie znaliśmy tej prawdy. To ona uczyła nas zaufania do Ciebie. Swoją dobrocią świadczyła o Twojej dobroci (SVPH IX, 240).


13 k w i e t n i a

Męczeństwo

Zbawienie człowieka jest tak wielkim dobrem, że zasługuje na podjęcie każdego trudu, na zapłacenie każdej ceny. Nie jest ważne, że umrzemy przedwcześnie. Jest ważne, abyśmy umierali z bronią w ręku. Będziemy bardo szczęśliwi, nawet jeżeli nasze biedne Zgromadzenie poniesie straty, wszak krew męczenników jest nasieniem chrześcijan (SVPH XI, 290; por. II 277; VII, 285; XI, 298, 362).


14 k w i e t n i a

Zachowanie reguł

Jeżeli będziecie zachowywać reguły, Bóg zapewni błogosławieństwo wszystkim waszym poczynaniom. Będzie wam błogosławił, gdy będziecie przebywać w waszych domach i gdy będziecie z nich wychodzić; będzie wam błogosławił w pracy i podczas odpoczynku; będzie wam błogosławił we wszystkim, co będziecie czynić. Jednym słowem, spłynie na was wszelkie błogosławieństwo (SVPH IX, 305).


15 k w i e t n i a

Posłuszeństwo władzy świeckiej

Musimy okazywać posłuszeństwo królom. Nie możemy skarżyć się na nich ani narzekać, choćbyśmy mieli stracić nasze dobra, a nawet życie. Królowie bowiem na ziemi reprezentują władzę Boga (SVPH XI, 771-772).


16 k w i e t n i a

Misjonarze – błogosławieni

Błogosławionymi są powołani do czynienia Ewangelii skuteczną (SVPH XI, 391).


17 k w i e t n i a

Opuścić Boga dla Boga

Jeżeli może być uzasadniony powód opuszczenia Mszy św., to jest nim służenie bliźniemu. W takim przypadku opuszczenie Boga dla Boga nie jest opuszczeniem Boga; jest tylko opuszczeniem jednego dzieła dla Boga dla dzieła innego, dla ważniejszego obowiązku i dla większej zasługi (SVPH IX, 297).


18 k w i e t n i a

Ufność

Mieć ufność w Bogu to poddać się Bożej opatrzności nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko już jest stracone. Właśnie wtedy musimy zaufać Chrystusowi, że jest z nami i że pokieruje wszystkimi sprawami dla naszego dobra (SVPH IX, 1056).


19 k w i e t n i a

Praca dla chwały Bożej

Trzeba pracować przede wszystkim dla przypodobania się Bogu. Znajduje On bowiem radość, kiedy widzi, że jesteśmy zajęci dla dobrego celu (SVPH IX, 451).


20 k w i e t n i a

Życie miłością

Spalać się dla Boga, wszystkie siły i wszystkie dobra poświęcać Bogu. Oto, co czynił nasz Pan, który wyniszczył samego siebie z miłości ku Ojcu (SVPH X, 222).


21 k w i e t n i a

Służba ubogim chorym

Waszym podstawowym obowiązkiem [Siostry Miłosierdzia], oprócz kochania Boga i chęci podobania się Jemu, jest służenie ubogim chorym ze słodyczą i serdecznością, ze współczuciem i gotowością wsłuchiwania się w ich skargi i narzekania tak, jak dobra matka przysłuchuje się swemu dziecku. Przecież każdy ubogi patrzy na was jak na matkę i karmicielkę, jak na osobę posłaną przez Boga dla czuwania nad nim. Jesteście posłane jako przedstawicielki Bożej dobroci wobec ubogich chorych. Wraz z chorym waszą posługę przyjmuje nasz Pan. Dlatego musicie wystrzegać się wszelkich przejawów surowości i niecierpliwości, musicie służyć im ze słodyczą i serdecznością, nawet jeśli oni są niecierpliwi. Musicie zawsze znaleźć dla nich dobre słowo (SVPH IX, 915).


22 k w i e t n i a

Więźniowie

Miłosierdzie okazywane więźniom zapewnia wam ogromne zasługi przed Bogiem (SVPH I, 222).


23 k w i e t n i a

Wyrzeczenie

Szczęście wieczne możemy sobie zapewnić tylko przez życie dla służenia ubogim, przez trwanie w objęciach Bożej Opatrzności, przez wyrzeczenie się siebie i postępowanie za Chrystusem (SVPH II, 208).


24 k w i e t n i a

Msza święta

To nie tylko kapłan składa Najświętszą Ofiarę, ale wszyscy w niej uczestniczymy. Jestem przekonany, że wiedząc to, będziecie w niej uczestniczyły [Siostry Miłosierdzia] z wielkim nabożeństwem, bo przecież stanowi ona centrum wszelkiej pobożności (SVPH IX, 25).


25 k w i e t n i a

Pokój

Królestwo Boże jest pokojem w Duchu Świętym (SVPH I, 175).


26 k w i e t n i a

Ubodzy

Idźmy więc do nich, moi bracia, z miłością. Służmy ubogim i opuszczonym uznając przed Bogiem, że są naszymi panami mistrzami, i że my nie jesteśmy godni świadczyć im naszych pokornych posług (SVPH XI, 273).


27 k w i e t n i a

Czas

Jeżeli siostra poświęci wiele czasu na pouczenie jednego chorego ze szkodą dla innego, wówczas nie spełni należycie swego obowiązku. Konieczna jest umiejętność takiego zaprogramowania czasu, aby nie poświęcać Piotrowi czasu, który należy poświęcić Janowi (SVPH IX, 1187).


28 k w i e t n i a

Pokój

Jezus przyszedł na ziemię jako Bóg pokoju (SVPH IX, 769).


29 k w i e t n i a

Praca

Bóg powiedział, że człowiek sprawiedliwy będzie żył z pracy własnych rąk. W ten sposób chciał nam dać do zrozumienia, że największym obowiązkiem człowieka, obok czci Boga, jest praca dla utrzymania siebie i rodziny (SVPH IX, 443).


30 k w i e t n i a

Grzech

Gdyby Ewa, kuszona chęcią zerwania zakazanego owocu, zwróciła się do Boga, z pewnością nie popełniłaby grzechu. Jednak zamiast do Boga, zwróciła się do Adama. Jej mąż zapragnął owocu i spożyli go oboje. Popełnili grzech i stąd pochodzi wszelkie zło, jakiego doświadczamy (SVPH IX, 1006).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM