Czerwiec – Św. Wincenty

DZIEŃ ZA DNIEM

MYŚLI NA KAŻDY DZIEŃ ROKU

Św. Wincenty A Paulo

CZERWIEC

1 c z e r w c a

Ludzie ewangeliczni

Kościołowi potrzebni są ludzie ewangeliczni, podejmujący wysiłki zmierzające do oczyszczenia Go i oświecenia oraz do życia w jedności z Bsokim Oblubieńcem (SVPH III, 181).


2 c z e r w c a

Trójca Święta

Bóg jest jeden, chociaż są trzy Osoby w Bogu. Ojciec nie jest większy od Syna, ani Syn nie jest większy od Ducha Świętego … W Trójcy Świętej różne działania przypisujemy trzem Osobom, które pozostają we wzajemnych relacjach. Jeżeli Synowi przypisujemy mądrość, a Duchowi Świętemu dobroć, nie oznacza to, że nie posiada ich Ojciec. Trzeciej Osobie nie odmawiamy mocy Ojca, ani mądrości Syna (SVPH X, 766).


3 c z e r w c a

Misyjna dyspozycyjność

Znajdą się niewątpliwie krytycy występujący przeciw tym dziełom. Powiedzą, że nie należy wysyłać misjonarzy do odległych krajów, do Indii, czy do Berberii. Mój Boże i Panie! Czy Ty nie posłałeś św. Tomasza do Indii, a innych Apostołów na cały świat? Czyż nie poleciłeś im troszczyć się o wszystkie narody, o każdą rodzinę? Naszym powołaniem jest evangelizare pauperibus. Gdyby w przyszłości namawiano Zgromadzenie, żeby zaniechało jakiejś praktyki, żeby opuściło szpitale, żeby odwołało pracujących w Berberii, żeby pozostało na miejscu, a nie spieszyło z pomocą do odległych krajów, powiedzieć śmiało tym fałszywym braciom: zostawcie nas w spokoju, zostawcie nas przy prawach ojców, w stanie w jakim umieścił nas Bóg i chce nas mieć zawsze. Wytrwajcie! (SVPH XI, 395-397).


4 c z e r w c a

Ubóstwo

Jeżeli czujecie przywiązanie do jakiejś rzeczy, musicie szukać środków umartwienia dla wyzwolenia się z tego (SVPH IX, 969).


5 c z e r w c a

Rady ewangeliczne

Jezus mówi o sobie: Evangelizare pauperibus misit me. Jakąż pociecha dla nas jest to, że możemy powtarzać te same słowa! Jak bardzo powinniśmy za to dziękować Bogu! Możemy na wzór naszego Pana głosić Ewangelię ubogim; możemy czynić to w ten sam sposób i przy użyciu tych samych środków, opanowując pragnienie bogactw, przyjemności i zaszczytów. Nasz Pan był wolny od tych wad i żądz. Jednakże w cudownej i najdoskonalszej formie praktykował cnoty przeciwne tym wadom. Żył w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie. Mój Boże! Jak doskonałe były Jego cnoty. Narodził się w ubóstwie. Niezwykła była Jego czystość i skromność. W imię posłuszeństwa oddał życie: Factus oboediens usque ad mortem. Mój Boże! Czyż to nie najwyższy powód naszej wdzięczności, że żyjemy w tym samym stanie? (SVPH XI, 639).


6 c z e r w c a

Cierpienie

Nasz Pan i liczni święci dokonali więcej przez cierpienie niż przez działalność (SVPH II, 10).


7 c z e r w c a

Modlitwa

Modlitwa jest lekiem odnawiającym i wzmacniającym siły do postępowania drogami Boga (SVPH, 381, 1117).


8 c z e r w c a

Pokora

Strzeż się przypisywania sobie dobrych dzieł. Byłoby to kradzieżą i niesprawiedliwością wobec Boga, który jest sprawcą wszelkiego dobra (SVPH VII, 250).


9 c z e r w c a

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Kiedy usłyszymy coś przykrego, nie należy odpowiadać w tym samym duchu. Trzeba prosić Boga o łaskę spokojnego zniesienia przykrości. Jeszcze lepiej udać się przed Najświętszy Sakrament i opowiedzieć naszemu Panu o doznanej krzywdzie (SVPH IX, 797).


10 c z e r w c a

Gorliwość

Powinniśmy mieć wewnętrzną gotowość, a nawet pragnienie przyjęcia cierpień dla Boga i dla bliźniego. Powinniśmy spalać się dla nich… Tak, moi księża, musimy oddać się całkowicie do dyspozycji Boga, aby służyć Jemu i ludziom. Musimy oddać się Bogu. Spalać się dla Niego i dla powierzonych nam zadań. Musimy oddać Bogu całe życie… Jednym słowem, mamy oddać się na służbę bliźnim, aby szerzyć królestwo Boże w duszach (SVPH XI, 281).


11 c z e r w c a

Modlitwa

Oddajmy się praktyce modlitwy, bo w niej ma swe źródło wszelkie dobro. Jeżeli trwamy w powołaniu, to dzięki modlitwie; jeżeli skutecznie pracujemy, to dzięki modlitwie; jeżeli nie popełniamy grzechu, to dzięki modlitwie; jeżeli trwamy w miłości i osiągamy zbawienie, to dzięki modlitwie i dzięki łasce (SVPH XI, 285).


12 c z e r w c a

Przełożeni i podwładni

Superior wydający jakieś polecenie może się mylić, bo niestety, nie jest nieomylny. Ten natomiast, kto okazuje posłuszeństwo, nie myli się i bezpiecznie spełnia wolę Bożą, jeżeli tylko polecenie nie dotyczy rzeczy grzesznej (SVPH XI, 691).


13 c z e r w c a

Pokusa

Doskonałym środkiem przeciw uleganiu pokusom jest zamknięcie im dostępu do oczu i serca (SVPH IX, 325, 615).


14 c z e r w c a

Oddanie się Bogu

Oddanie się Bogu jest wyrzeczeniem się wszystkiego, poza Bogiem i zjednoczeniem z bliźnimi, abyśmy wspólnie mogli zjednoczyć się z Bogiem ze względu na Chrystusa (SVPH XI, 426).


15 c z e r w c a

Msza święta

Idźcie każdego dnia na Mszę św. Uczestniczcie w niej z wielkim nabożeństwem i skromnością, abyście dawały przykład cnót wszystkim patrzącym na was (SVPH IX, 24).


16 c z e r w c a

Modlitwa

Siostra, która dobrze się modli, osiąga wysoki stopień miłości Boga (SVPH IX, 1117).


17 c z e r w c a

Powołanie misyjne

Trzeba mieć serce Syna Bożego. On posyła nas do tego ludu. Mądrość Boża pragnie, abyśmy pracowali dla nawrócenia tych biednych ludzi. Musimy traktować to jako nasze powołanie i lękać się, aby Bóg nie pozbawił nas tej łaski (SVPH XI, 188).


18 c z e r w c a

Nawrócenie

Nigdy nie widziano, aby odstępcę od wiary nawrócił ktoś wykształcony siłą swoich argumentów. Można to uczynić łagodnością (SVPH XI, 753).


19 c z e r w c a

Umartwienie

Moje córki, bez umartwienia nie można postępować za Chrystusem (SVPH IX, 770).


20 c z e r w c a

Żal za grzechy

Musimy zawsze żałować za grzechy i trwać w postanowieniu niepopełniania ich w przyszłości. Musimy wyrzekać się każdego grzechu śmiertelnego i powszedniego. Takie jest wymaganie, aby uzyskać odpust. Czym innym są upadki wynikające ze słabości, popełniane niespodziewanie, bez zaangażowania woli (SVPH IX, 839).


21 c z e r w c a

Ubodzy

Należy otoczyć opieką tych, którzy nie mogą pracować ani troszczyć się o własne utrzymanie i którzy bez pomocy innych są narażeni na śmierć głodową. Tym, którzy mają siły i mogą pracować, należy udostępnić potrzebne narzędzia, aby mogli wykonywać swój zawód. Jałmużna nie jest dla tych, którzy są zdolni do pracy, lecz dla ubogich chorych, sierot i starców (SVPH IV, 180).


22 c z e r w c a

Cnoty dobrego misjonarza

Tylko pokora pozwala należycie ocenić łaskę powołania. Całkowite wyrzeczenie się siebie i absolutne zaufanie Bogu Stwórcy umożliwia wszelkie osiągnięcia. Potrzebna ci jest wiara Abrahama i miłość św. Pawła: gorliwość, cierpliwość, uprzejmość, ubóstwo, pilność, dyskrecja, prawość obyczajów, pragnienie poświęcenia się Bogu. To wszystko musisz praktykować na wzór św. Franciszka Ksawerego (SVPH III, 256).


23 c z e r w c a

Bóg

Boże mojego serca! Twoja nieskończona dobroć nie pozwala mi dzielić uczuć, dla nikogo nie ma w nich miejsca oprócz Ciebie. Do Ciebie należy moje serce i moja wolność. Czyż mogę pragnąć innego dobra poza Tobą? Czyż mogę jako dobro traktować samego siebie? Ty kochasz mnie nieskończenie bardziej, niż ja sam siebie. Ty pragniesz mojego dobra bardziej, niż potrafię to sobie wyobrazić. Nie mam nic i nie oczekuję niczego poza Tobą. Jesteś moim jedynym dobrem. Nieskończona Dobroci!… Bezmierna Dobroci! Ty, który pozwalasz się kochać nawet grzesznikom, pozwól i mnie kochać Cię i objaw mi wszystko, czego ode mnie oczekujesz: Da quod iubes et iube, quod vis (SVPH XI, 145).


24 c z e r w c a

Głoszenie Ewangelii ubogim

Głoszenie Ewangelii ubogim jest tak wzniosłym zadaniem, że można je porównać z posłannictwem Bożego Syna. Teraz, gdy On wstąpił do nieba, jesteśmy Jego narzędziem, aby mógł czynić to, co czynił w czasie swego ziemskiego życia (SVPH XI, 387).


25 c z e r w c a

Roztropność

To cnota, która pozwala zachować dyskrecję, dobrze mówić i dobrze działać (SVPH XI, 466), oceniać wszystkie sprawy na wzór odwiecznej Mądrości (SVPH Xl, 469), czynić wszystko w należyty sposób, zachowywać się poprawnie w każdych okolicznościach (SVPH IX, 1220).


26 c z e r w c a

Służba ubogim

Kiedy odwiedzamy ubogich, musimy wczuwać się w ich sytuacje, aby współcierpieć z nimi zgodnie ze słowami Apostoła: Omnibus omnia factus sum (l Kor 9, 22), aby nie do nas odnosiła się skarga naszego Pana wypowiedziana słowami psalmu: Sustinui, qui simul mecum contristaretur et non fuit (Ps 69, 21). Ważne jest, abyśmy umieli uczulić nasze serca na cierpienia i niedole naszych bliźnich. Prośmy nieustannie Boga, aby obdarzył nas duchem prawdziwego miłosierdzia, bo tylko On w swoim miłosierdziu może nam dać te łaskę (SVPH XI, 233).


27 c z e r w c a

Służba ubogim

Waszym podstawowym obowiązkiem, oprócz kochania Boga i chęci podobania się Jemu, jest służenie ubogim chorym ze słodyczą i serdecznością, ze współczuciem i gotowością wsłuchiwania się w ich skargi i narzekania tak, jak dobra matka przysłuchuje się swemu dziecku.

Przecież każdy ubogi patrzy na was jak na matkę i karmicielkę, jak na osobę posłaną przez Boga dla czuwania nad nim. Jesteście posłane jako przedstawicielki Bożej dobroci wobec ubogich chorych. Wraz z chorym waszą posługę przyjmuje nasz Pan. Dlatego musicie wystrzegać się wszelkich przejawów surowości i niecierpliwości, musicie służyć im ze słodyczą i serdecznością, nawet jeśli oni są niecierpliwi. Musicie zawsze znaleźć dla nich dobre słowo (SVPH IX, 915).


28 c z e r w c a

Posłuszeństwo

Dla zachowania prawdziwego posłuszeństwa trzeba dokładnie i bez zwłoki spełniać polecenia (SVPH IX, 961).


29 c z e r w c a

Komunia święta

Kto dobrze przyjmuje Komunię św., ten dobrze spełnia swoje zadania …. Nie działa bowiem sam, lecz działa przez niego Jezus Chrystus. To On pozwala okazywać łagodność w rozmowach, zachować cierpliwość w przeciwnościach …. Jednym słowem, każdy czyn człowieka dobrze przyjmującego Komunię św. staje się czynem Jezusa Chrystusa (SVPH IX, 307).


30 c z e r w c a

Powołanie

Jeżeli ktoś nie jest posłany przez Boga, jego powołanie nie jest prawdziwe, choćby uzasadniał to najlepszymi argumentami i choćby zachowywał się bardzo poprawnie (SVPH VI, 149).


Wyboru dokonał

KS. ZBIGNIEW KRZYSZTOF KNOP CM